Bugün takvimler 24 Kasım’ı gösteriyor…
Yani bir toplumun en sessiz kahramanlarını, en görünmez mimarlarını, en büyük ışık taşıyıcılarını anma günü: Öğretmenler Günü.

Öğretmen…
Bir kelime değil, bir ömürdür aslında.
Bir çocuğun dünyaya ilk bakışını güzelleştiren, merak eden gözlerin karşısında yıllarca dimdik duran, bilgiyi sadece öğreten değil aynı zamanda yaşatan insandır öğretmen.

Sınıfın loş ışığında umut büyütürler.
Tebeşir tozuyla karışır emekleri…
Bir çocuğun kalemine cesaret, zihnine yol, kalbine sevgi bırakırlar.
Her biri, bir milletin geleceğini sessizce omuzlarında taşır.

Bugün bir kez daha hatırlıyoruz:
Hiçbir büyük başarı, hiçbir gelişmiş toplum, hiçbir güçlü ülke öğretmenlerine sırtını dönmemiştir.
Çünkü biliriz ki eğitim, geleceği yazan en güçlü kalemdir. O kalemi tutan da öğretmenlerdir.

Bir çocuğun “Ben yapabilirim!” deyişinde,
Başarısızlıktan sonra yeniden ayağa kalkışında,
Bir hayalin gerçeğe dönüşmesinde,
Bir araştırmacının, bir doktorun, bir mühendisin, bir sanatçının ortaya çıkışında
Her zaman görünmeyen bir kahraman vardır: Öğretmeni.

Bugün, başöğretmen Mustafa Kemal Atatürk’ü minnetle anarken,
ülkemizin dört bir yanında fedakârca çalışan tüm öğretmenlerimize
ne kadar borçlu olduğumuzu daha iyi anlıyoruz.

Kimi zaman köy yollarında yürüyerek varıyorsunuz sınıflarınıza…
Kimi zaman imkânsızlıkların ortasında umut yeşertiyorsunuz.
Kimi zaman koşullar zor, ama yüreğiniz her zaman güçlü.

Ve biliyoruz ki, siz var oldukça bu ülkenin umutları hiç bitmeyecek.

Bu vesileyle;
Görev başında olan tüm öğretmenlerimize saygıyla…
Emekli öğretmenlerimize minnetle…
Ebediyete uğurladığımız tüm öğretmenlerimize rahmetle…

24 Kasım Öğretmenler Gününüz kutlu olsun.
Ülkemizin geleceğine attığınız her tohum için iyi ki varsınız.